اثر پروبیوتیک ها بر کنترل گلایسمیک، پروفایل لیپیدی و میکروآلبومینوری در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2- (0205)

مقدمه: افزایش شیوع دیابت نوع 2 در سطح جهانی، با ریسک بالایی در رابطه با ایجاد بیماری های قلبی عروقی همراه بوده است (CVDs) و همچنین موجب افزایش بودجه مراقبت درمانی در جهان شده است. میکروآلبومینیوری به عنوان پارامتری کلیدی در بیماران دیابتی بروز پیدا کرده است. میکروآلبومینیوری با افزایش مرگ و میر بیماران قلبی عروقی در افراد دیابتیک غیر چاق نیز در ارتباط است. همچنین برخی از مطالعات بیان کرده اند که مصرف غذاهای سین بیوتیک می تواند به تقویت پروفایل متابولیک، فاکتورهای التهابی و بیومارکرهای استرس اکسیداتیو کمک کنند. هدف از این مطالعه مشخص کردن تأثیر مکمل سین بیوتیکی بر کنترل وضعیت گلایسمیک، پروفایل لیپیدی و میکروآلبومینیوری در افراد دیابتی نوع 2 غیر چاق می باشد.

روش ها: در این مطالعه بالینی تصادفی دو سو کور 70بیمار مبتلا به دیابت نوع 2 (28 نفر زن، 42 نفر مرد) به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند (35 نفر در هر گروه). گروه سین بیوتیک (SG) روزانه یک کپسول 500 میلی گرمی مکمل پروبیوتیکی (حاوی سویه های لاکتوباسیلوس، بیفیدوباکتریوم و استرپتوکوکوس ترموفیلوس)، پری بیوتیک (FOS)، ویتامین های گروه B (1میلی گرم)، لاکتوز (0.5 میلی گرم)، مالتودکسترین و منیزیم استئارات مصرف کردند. گروه دارونما (PG) به مدت 9 هفته کپسول هایی مصرف کردند که با نشاسته خام و همچنین ویتامین های گروه B (1 میلی گرم)، لاکتوز(0.5 میلی گرم)، مالتودکسترین، منیزیم استئارات پر شده بود. قند خون ناشتا (FBS)، هموگلوبین A1c (HbA1c)، پروفایل لیپید و شاخص های آنتروپومتریک در ابتدا و انتهای مطالعه اندازه گیری شد. نسخه 16 نرم افزار SPSS برای ارزیابی اطلاعات استفاده شد و نتایج به صورت میانگین±انحراف معیار بیان شد. جهت مقایسه متغییرهای پیوسته در گروه ها از آزمون Paired samples T-Test استفاده شد. مقایسه بین گروه های مختلف با استفاده از Independent samples T-Test صورت گرفت. در نبود توزیع نرمال، مقایسه بین گروه ها با استفاده از آزمون های Wilcoxon غیرپارامتریک وMann–Whitney  انجام شد.P values <0.05  معنادار در نظر گرفته شد.

نتایج: مکمل پروبیوتیکی به طور قابل ملاحظه ای قند خون ناشتا (p=0.05) و HbA1c (p<0.01) را کاهش داد. در انتهای مطالعه پروفایل لیپید درون و بین گروه ها تفاوت چشمگیری نداشت (p> 0.05). میکروآلبومینیوری (p<0.05) و هموگلوبین A1c (p<0.05) در انتهای مطالعه در گروه PG به طور قابل توجهی افزایش یافت. علاوه بر این، تغییرات متوسط میکروآلبومینیوری و هموگلوبین A1c بین دو گروه معنادار بود. کاهش معناداری در میزان اوره نسبت به ابتدای مطالعه بین دو گروه دیده شد(p=0.05). تغییرات چشمگیری در میزان کراتینین بین دو گروه یا در هر گروه نسبت به ابتدای مطالعه دیده نشد(p>0.05).

نتیجه گیری: مصرف مکمل سین بیوتیک، به میزان رزوانه 500 میلی گرم در طی 9 هفته می تواند هموگلوبین A1c، شاخص توده بدنی و میکروآلبومینوری را در بیماران دیابت نوع 2 بهبود ببخشد. با این وجود، هیچ تأثیری بر قند خون ناشتا، پروفایل لیپیدی، اوره و کراتینین مشخص نشد.

کلمات کلیدی: دیابت نوع 2، سین بیوتیک، پروبیوتیک و میکروآلبومینیوری