اثر پروبیوتیک بر پارامترهای متابولیک و آپلین در زنان دارای سندروم تخمدان پلی کیستیک- (0702)

چکیده:

سندروم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) یکی از شایع ترین علل ایجاد ناباروری در زنان سنین باروری است. مقاومت به انسولین، ویژگی پاتوفیزیولوژیک اصلی در این بیماران است. بر اساس برخی مطالعات، دریافت باکتری های پروبیوتیک می تواند موجب تقویت هومئوستاز گلوکز شود. هدف این مطالعه بررسی تأثیر سین بیوتیک ها بر پارامترهای لیپیدی و آپلین(apelin) در بیماران مبتلا به PCOS  بود. این مطالعه موردی-شاهدی به صورت دوسوکور و تصادفی در بین 88 زن 37-19 ساله مبتلا به PCOS انجام شد. شرکت کنندگان به طور تصادفی به دو گروه دریافت کننده پروبیوتیک (n=44) و دریافت کننده دارونما (n=44) تقسیم شدند و به مدت 12 هفته این مداخله به طول انجامید. قند خون ناشتا در ابتدا و انتهای مطالعه اندازه گیری شد. هیچ تفاوتی در میزان قند خون ناشتا (P=0.727)، قند خون دو ساعته (2h-PPG0)و(0.134=p)،وP=0.959) HbA1c )، مدل هموستاتیک ارزیابی مقاومت به انسولین (HOMA-IR) و(P=0.837)، شاخص کمی بررسی حساسیت به انسولین (QUICKI) و(P=0.940) و پروتئین واکنشی C و(CRP) و(p=0.141) تا انتهای مطالعه بین دو گروه دیده نشد. تفاوت چشمگیری در میانگین آپلین 36، قبل و بعد از مداخله، بین گروه سین بیوتیک و دارونما مشاهده شد(p=0.004). مصرف 12 هفته ای مکمل سین بیوتیک، اثرات سودمند قابل ملاحظه ای بر HOMA-IR و CRP در افراد مبتلا به PCOS نداشت؛ در حالیکه سطح آپلین 36 به طور معناداری کاهش یافت.

کلمات کلیدی: سندروم تخمدان پلی کیستیک، مقاومت به انسولین، پروبیوتیک ها، پروتئین آپلین، پروتئین واکنشی C.