اثر محصول لاکتوکر بر ژنتیک و پروفایل متابولیک در بیماران دیابت بارداری- (0502)

 چکیده:

این مطالعه جهت بررسی اثرات مکمل پروبیوتیکی بر پروفایل ژنتیکی و متابولیکی در بیماران مبتلا به دیابت بارداری (GDM) که داروهای کاهنده قند خون دریافت نمی کردند، انجام شده است. مطالعه حاضر به صورت تصادفی، دو سوکور و موردی-شاهدی، در بین 48 بیمار GDM انجام شد. شرکت کننده ها به صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. در گروه اول 24 نفر کپسول پروبیوتیکی حاوی لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس، لاکتوباسیلوس فرمنتوم، لاکتوباسیلوس کازئی، بیفیدوباکریوم بیفیدوم هر کدام(2X 10⁹ CFU/g) و در گروه دوم 24 نفر کپسول دارونما، هر دو به مدت 6 هفته مصرف کردند. دریافت پروبیوتیک موجب افزایش بیان گیرنده رسپتور فعال کننده تکثیر پراکسی زوم گاما(PPAR-γ)و(p=0.01)،و (TGF-β)و (p=0.002)فاکتور رشد اندوتلیال عروق  (VEGF)و(p=0.006) و کاهش بیان ژنTNF-αو(p=0.03)در سلول های تک هسته ای خون محیطی بیماران مبتلا به GDM شد. علاوه بر این مکمل پروبیوتیکی به طور معناداری موجب کاهش قند خون ناشتا (p=0.02)، سطح انسولین سرم (p=0.001) و مقاومت به انسولین (p=0.001) و همچنین باعث افزایش چشمگیری در حساسیت به انسولین در مقایسه با دارونما شد. به علاوه، مصرف خوراکی پروبیوتیک کاهش قابل توجهی در سطح تری گلیسیرید (p=0.02)،و (VLDL)و(p=0.02) و نسبت کلسترول کل به  (HDL)و(p=0.006) و همچنین افزایشی در سطح(HDL)و(p=0.03) در مقایسه با دارونما ایجاد کرد. در نهایت تجویز پروبیوتیک منجر به کاهش چشمگیری در مالوندی آلدهید (MDA) پلاسما (p< 0.001)، افزایش قابل توجهی در نیتریک اکسید (NO) پلاسما (p=0.01) و ظریف تام آنتی اکسیدانی (TAC)و(p=0.01)  در مقایسه با دارونما شد. به طور کلی، مصرف مکمل پروبیوتیکی طی6 هفته برای بیماران مبتلا به GDM اثرات مطلوبی در بیان ژن های مربوط به انسولین، التهابات، کنترل قند خون، برخی از شاخص های پروفایل لیپیدی، شاخص های التهابی و استرس اکسیداتیو داشت.

 

کلمات کلیدی: مکمل پروبیوتیک، دیابت ملیتوس بارداری، وضعیت متابولیکی، مقاومت به انسولین، التهاب.